Luzern Gezi Rehberi: Alplerin Gölgesinde Bir Gün - Deneyim Biriktir

Hale Acun Aydın
7 Şub
2 dakikada okunur

Güncelleme tarihi: 1 gün önce

İsviçre rotamızın Basel’den sonraki (Bern'den önceki) durağı, kartpostallardan fırlamış gibi duran Luzern oldu. Trenden inip şehre adım attığınız an, o klasik İsviçre karesinin içinde buluyorsunuz kendinizi.

Eğer yolunuz buraya düşerse, işte bizim bir günlük Luzern rotamızdan notlar, duygular ve tabii ki "sürdürülebilir" detaylar...

1. "Hangi Köşeyi Dönsem Alpler..."

Paris'e gittiğimde her yerde Eyfel Kulesi'ni görmek bana çok değişik gelmişti. Luzern'de de bunu Alpler'le yaşıyorsunuz. Kafanızı nereye çevirseniz o heybetli Alpler size selam veriyor. Şehir, göl ve dağ üçlüsü o kadar iç içe geçmiş ki, sadece sokaklarda yürümek bile başlı başına bir aktivite.

2. Gütsch Şatosu ve Kuşbakışı Luzern

"Şehri önce tepeden görelim" diyerek ilk iş fünikülere atladık ve tepeye çıktık. Biz sissiz, pırıl pırıl bir gün yakaladığımız için çok şanslıydık. Aşağıda uzanan şehir ve göl manzarası gerçekten büyüleyiciydi.

3. Dünyanın En Hüzünlü Taşı: Aslan Anıtı (Löwendenkmal)

Rotamızın en duygusal durağı burasıydı. Mark Twain’in burayı gördüğünde neden "Dünyadaki en hüzünlü ve en etkileyici taş parçası" dediğini, o devasa kayanın önünde durunca anlıyorsunuz.

Fransız Devrimi sırasında hayatını kaybeden İsviçreli askerler anısına, doğal bir kaya duvarına oyulmuş bu yaralı aslan figürü, sadece bir heykel değil, taşlaşmış bir acı gibi. Mutlaka görülmeli.

4. 1881’den Kalma Bir "Sanal Gerçeklik": Bourbaki Panorama

Aslan Anıtı’nın hemen yakınında, beni en çok şaşırtan yerlerden biri olan Bourbaki Panorama var. İçeri girdiğinizde 112 metre uzunluğunda, 360 derecelik dev bir resimle karşılaşıyorsunuz.

Buradaki ilginç detay şu: Resme derinlik katmak için, izlediğiniz platform ile o devasa tuval arasındaki boşluğu gerçek toprak, vagon parçaları ve mankenlerle doldurmuşlar. Ben bunları sonradan eklenen modern bir müze tekniği sandım ama meğer 1881’de eser ilk yapıldığında böyle tasarlanmış! Savaşın ve sığınmanın hikayesini o kadar gerçekçi anlatıyor ki, "Faux Terrain" (Sahte Zemin) denilen bu teknikle resmin nerede bitip gerçeğin nerede başladığını ayırt edemiyorsunuz.

5. Su Hakkı ve Sürdürülebilirlik

Gelelim benim için gezinin en "yıldızlı" kısmına... 💧 Biliyorsunuz, "su hakkını gözeten yerleri severim." Luzern’de sokak başlarında, parklarda mataranızı doldurabileceğiniz temiz su kaynakları var. Plastik şişeye para vermenize, doğayı kirletmenize gerek yok. Mataranız yanınızdaysa, şehir size suyunuzu ikram ediyor. Keşke bu bilinç her yerde olsa.

6. Şapel Köprüsü ve Göl Kıyısı

Şehrin simgesi olan o ünlü ahşap köprü, yani Şapel Köprüsü (Kapellbrücke)... Üzerinden yürürken tavandaki resimlere bakmak, tarihin içinde yürümek gibi.

Göl kenarına indiğimizde ise kışın getirdiği o sakinlik vardı. Sandalyeler kenara yığılmıştı ama eminim buralar yazın cıvıl cıvıl, tam bir şenlik yeri oluyordur.

Tabii bir de işin annelik tarafı var... 😅 Oğlum göl kenarındaki merdivenleri görünce; "-Anne bir de burada çek" dedi. O poz verirken benim içimden geçen tek cümle: "Bir basamak geri gitse göle düşecek!" Ama sanırım çocuk olmanın heyecanı da o sınırda durmakta saklı.